Şiirden geriye kalan satırlar:

 

Boşluk büyüdükçe sessizlik konuşur.

Her bakış bir mevsim gibi geçer yanından.

Gözyaşı, kalbin unuttuğu melodidir.

Kalbin yükü, en ağır yalnızlıktır.

Kalbin duvarına çizilen her sızı, geçmişin mürekkebiyle yazılmıştır.

Şakaklara düşen her beyaz tel, bir gecenin sessiz çığlığıdır.