Şiirden geriye kalan satırlar:
İnsan en çok aynaya baktığında yabancılaşır kendine.
Yalnızlık, yıldızlara bakmak değil; içindeki karanlığı saymaktır.
Acizlik, insanın kendi gölgesine yetişememesidir.
Aynadaki yüz eskimez; ama içindeki çocuk her gece biraz daha ölür.
SERAP, DÜŞ, HAYAL...
Bir parça uykuda, serap, düş, hayal;
Hayatın içindeki acizliğim uzar her gece.
Gözlerimden süzülen yaşlar, ruhumda gezinirken,
Aynadaki yabancı, yıldızlar kadar yalnız, öylece.
An gelir, kelimeler gönlümü vurup dilimde kırılır,
Bir ateş yanmaya başlar kalbimde, tanıdık.
Yara, ölümcül ıstırabı dudaklarımda sonsuz,
Derin bir acı, hayal kırıklığı bu, hem de asırlık.
Halil Kumcu
11 Haziran 2019 / Salı / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.