Şiirden geriye kalan satırlar:
Elli yaş, hayalleri değil; hesapları azaltır.
Yıllar yüzüne yazılır, pişmanlık kalbine.
Beden yorulur; ruh inadına direnir.
Zaman hızlanmadı; sen yavaşladın.
Kaybettiklerine değil, neden kaybettiğine üzülürsün artık.
Aşk bile değişir; ateş olmaktan çıkıp sızıya dönüşür.
Yıllar yüzüne çizgi çeker; aklına netlik.
ELLİLİ YAŞ
Yaşlılığın, gençliğinin ellili yaşının başındasın.
Kalbin, bütün yaraların limanı artık.
Sayılar ardı ardına çürümekte;
Gençliğin yaşlılığı ha bitti, ha bitecek, yazık.
Hesapsızca ağladığın geceler,
Heyhat, bu kışın ardı bahar değil.
Duy artık yaşlılığın hüznünü gönül,
Çizgiler yüzünde, kalbinde değil.
Gittikçe artıyor yorgunluğun,
Ömrün, nefes nefes kesiliyor.
Bak şu hayatın komedisine,
Ruhun gittikçe gençleşiyor.
Dünyayı değiştiremeyeceğini öğrendin,
Bırak sayma geçen yıllardaki yaşını.
Nasıl da dalıp dalıp gidiyor gözlerin keşkelere;
Kırdı bir bir, baharda gelen kışlar dalını.
Halil Kumcu
13 Mayıs 2020 / Çarşamba / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.