Şiirden geriye kalan satırlar:
Her Cumartesi, içimizde yarım kalan bir gülüş bırakır.
Geç kalan sözcükler, boğazda düğüm olur.
Eksik kalan her şiir, okurun yüreğinde tamamlanır.
Şiirden geriye kalan satırlar:
Her Cumartesi, içimizde yarım kalan bir gülüş bırakır.
Geç kalan sözcükler, boğazda düğüm olur.
Eksik kalan her şiir, okurun yüreğinde tamamlanır.
CUMARTESİ
Cumartesi… hayatın gelip geçen bir anı,
Geçmişin keşkeleriyle yüklü;
Gelecekse puslu bir perde gibi…
Elimizde kalan, suskunluklarla örülü.
Hayat dediğin, küçük şeylerden ibaret:
Bir gülüş, bir bakış, bir ses, bir nefes…
Tam “Tuttum,” dersin; kaçar avuçlarından,
Cumartesi de işte, öyle bir heves.
Her şeyin bir sonu var elbet;
Üç günlük dünyanın yolcularıyız biz.
Dün, bugün, yarın… karıştı birbirine,
Bir selamla başlar, bir duayla gideriz.
Bir damla düşer eski bir fotoğraftan;
Yüzümüzde, yarım kalan bir gülüş…
"Keşke" dediklerimiz kalır bizden geriye,
Kalp susar; umutlar sessiz ve ürkmüş.
Bir nefeslik Cumartesi'den geçtik,
Bir ömrü sığdırdık birkaç ana…
Zamanla yarışan izler bıraktık.
Hayat mı? Anılarla dolu bir curcuna…
Bir sokak lambası yanar içimde;
Geceyi aydınlatmaz, sadece hatırlar…
Geç kalan sözcükler dizilir boğazıma,
Kalbim, suskun bir limanda; kırık duvar...
Kendimle kaldım, Cumartesi bitince;
Bir takvim yaprağı gibi düştüm içime.
Yalnızlık giyindi üzerime usulca;
Bir şiir oldum… eksik ve kimsesizce.
Ve şimdi... zaman durmuş da ben bakıyormuşum gibi,
O an’a, o gülüşe, o olmadık tesadüfe…
Cumartesi geçti, izini bıraktı kalbime dokunarak;
Bir ömrün özeti belki… ya da son sözü haliyle…
Halil Kumcu
📍Şair Notu: Cumartesi… İnsan bir haftanın yorgunluğunu taşırken, kendine kalır ya hani; işte o anlarda yazıldı bu şiir. Belki senin de vardır öyle günlerin… Takvimin yaprakları arasında, bir nefeslik huzur aradığın, geçmişi sorgulayıp geleceği kurcaladığın… Benim için Cumartesi, hem yarım kalmış gülüşlerin, hem de ertelenmiş hayallerin günüdür. Ne tam sevinçtir, ne tam hüzün… Biraz umut, biraz da “keşke” kokar. Bu şiir, aslında hepimizin içinde saklı kalan o duyguların kelimelere dökülmüş hâli. Okurken belki kendi Cumartesi’ni hatırlarsın; belki bir eski fotoğraf düşer aklına, belki de hiç gönderilmemiş bir mektup. Olsun. Çünkü şiir dediğin, şairin değil, okurun kalbinde tamamlanır. Ve sen, işte o eksik parçayı getirensin…
21 Ağustos 2021 / Cumartesi / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.