Şiirden geriye kalan satırlar:
Gönül, açılan el kadar kırılgandır.
İçindeki boşluk, bazen kelimelerden daha çok konuşur.
Pişmanlık, gecenin en karanlık köşesinde bekler.
Yalnızlık, cevapsız soruların en sadık arkadaşıdır.
Zaman, soruları çoğaltır; cevapları ise eritir.
CEVAPSIZ SORULAR
Yüreğine hiç güneş dokundu mu?
Ne kaldı geriye, hiçten avuçlarında?
Secdede sakladığın selam ve dua,
Toprağa ekilerek dertlendi ta doğduğunda.
Öldürebildin mi ruhunu, bin pişman?
Düşler, düşlerin içinde; dün bir, bugün iki.
Hangi cinayet deftere yazılır gökte?
Ateşin kokusu kemiklere siner mi ki?
Gönül, açılan el, bükülen boyun;
Bütün vahlar, güçsüzlüğünde yandı.
Dört bir yanında kırık dil suskun,
İsmin ismime bir kuru gülle yazıldı.
Cevapsız sorular, gün dönümünde;
Sızım sızım sızlayan kalp üşüdü.
Güneş son kez doğdu bülbüle,
Bir çizgide bir kul, beyaz bir örtüye büründü.
Halil Kumcu
6 Kasım 2020 / Cuma / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.