Şiirden geriye kalan satırlar:
Bir kandamlasıydı aşkımız; düştüğü yeri kızıl, kalbimi viran bıraktı.
Yağmur hızlandıkça seni hatırlıyorum; demek ki gök de içimde ağlıyor.
Sarmaşıklı bir ev düşledik; duvarlarını özlem bastı, kapısını yalnızlık.
Bir bakışınla başlardı hayat; bir susuşunla sona ererdi.
“Veda” dedin; o kelime zihnimde müebbet hüküm giydi.