Şiirden geriye kalan satırlar:

 

Bir kandamlasıydı aşkımız; düştüğü yeri kızıl, kalbimi viran bıraktı.

Yağmur hızlandıkça seni hatırlıyorum; demek ki gök de içimde ağlıyor.

Sarmaşıklı bir ev düşledik; duvarlarını özlem bastı, kapısını yalnızlık.

Bir bakışınla başlardı hayat; bir susuşunla sona ererdi.

“Veda” dedin; o kelime zihnimde müebbet hüküm giydi.