Ruhuma ilmek ilmek işlenmiş bakışların,
Her nereye baksam, karşımda senin yüzün.
Mıh gibi aklıma kazınmış o derin izlerin;
Sensiz bu koca dünya, kapkara matem güzün.
Ellerin hep ellerimi tutsun, hiç bırakmasın,
Zira ben sensiz eksik, ben sensiz kül olurum.
Kimseyi yerine koyamam, bu imkânsız;
Gözlerindeki o görünmez resimde kaybolurum.
İçimin en kuytusuna sakladım özlemini,
Benden başka kimse sızmasın, kimse görmesin.
Sen benim avuçlarımdaki dualarımın cevabı;
O en güzel peri masallarından hoş geldin.
Hangi şiirden, hangi yanık türküden çıkıp geldin?
Gönül demliğinde hasretinle demlendiğim...
Yüzünü görünce titrer içim, bir çocuk gibi;
Issız yüreğime düşer güzelliğin her daim.
Artık ne hüzün kapımı çalar, ne de ayrılık,
Sen geldin ya; bahar geldi, dindi bu hıçkırık.
Seni bir vasiyet gibi saklarım can evimde;
Dünya bir yana dursun, sen benimle kal artık.
Halil Kumcu
20 Nisan 2020 / Pazartesi / Ankara