Şiirden geriye kalan satırlar:

 

Sen sen ol, kalbini herkese açma; bazıları içeri girip evi yakıyor.

Gülüşüm var ama içimde bir cenaze kalkıyor her gece, anlıyor musun?

Bazı vedalar var… el sallamaz, boğazına düğümlenir.

Herkes “geçmiş geçmişte kaldı” der… peki ya geçmiş içindeyse?