Şiirden geriye kalan satırlar:
Ölüm uzak bir ihtimal değil; her nefeste biraz daha yaklaşan soğuk bir gölgedir.
Bastırdığın acı, gece olunca adını bağırır.
Gömdüğünü sandığın şey, en çok oradan filiz verir.
İnsan en çok kendi kalbinde sürgündür.
Feryat bazen duyulmak için değil, hayatta kalmak içindir.
BİR DAMLA
Ölüm bir solukluk mesafede,
Bir çentik daha attım bugün de.
Kuru dallar gibi yok olmanın eşiğindeyim,
Bir bir söner ardımda günler, hiç hükmünde.
Sol yanımda koca koca yaralar...
Her yara, mazideki bir hakikat.
Kör bir kurşun vurur ansızın,
Soluğumu keser, feryat üstüne feryat!
O an, derinlerden bir gök gürültüsü gelir,
Yüreğimi kavurur kapkara bir girdapla.
Sarp dağlarıma akşam çöker,
Kesik kesik gözlerimden düşer bir damla.
Gün batarken ağlamaya başlarım usulca,
Yıldızların hüznüyle, gözlerinle söyleşirim.
Bir yol bulur, dile gelir, içimi kanatırsın...
Ne kadar derine gömersem gömeyim.
Halil Kumcu
20 Haziran 2019 / Perşembe / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.