Şiirden geriye kalan satırlar:
Sensizlik dediğin şey, bir insanın kendi içinde sürgün edilmesidir.
Gözünün doyamadığı şey göz değil dostum… bir kalbin sıcaklığıdır.
Anlıyor musun diye soruyorsun… asıl soru şu: sen kendini anlıyor musun?
Çaresizlik, insanın omzuna çöken görünmez bir taş gibidir.
Kalbini alıp giden birini unutamazsın… çünkü unutmak için önce kalbin gerekir.
BİR HİÇİN SÖZLERİ
Günlerden çarşamba,
Dışarıda yağmur çiseliyor,
İçime ise sensizlik yağıyor.
Aklımda ölüm ve sen varsın,
Hiçbir zaman tutamayacağım elin,
Bakmaya doyamayacağım yüreğin,
Bitmeyecek hasretin.
Tercih yapmak ne kadar zor,
Ölümle yaşamak arasında.
Kimseye söylemeden,
Ve ardıma bile bakmadan,
Ansızın gitmek istiyorum.
Yağan yağmurla,
İliklerime kadar ıslanmak,
Kalbimdeki kor ateşi,
Toprağın altında,
Çamur deryasında söndürmek.
Anlıyor musun?
Anlıyor musun?
Çaresizliğimi,
Tut desem,
Tutar mısın?
Yüreğimi?
Yıldız gibi,
Kaydın gittin,
Kalbimi de yanına alarak.
Bunlar bir hiçin son sözleri.
Halil Kumcu
2 Aralık 2015 / Çarşamba / Bartın
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.