Şiirden geriye kalan satırlar:

Aşk dediğin şey, kalbin tapusunu bir bakışa devretmektir; sonra da “hâlâ benim” sanmaktır.

Kelebek gibi uçmak kolay değil dostum; önce içindeki taşları bırakacaksın.

“İn misin, cin misin?” diye sorarsın ya… asıl soru şudur: Ben niye bu kadar gerçek bir yalana inanmak istiyorum?

Sen gülersin; ben paramparça olurum… sonra da bunu “mutluluk” sanırım.

Hayatın en büyük oyunu şudur: Tam vazgeçtiğin yerde, sana “kal” diyecek biri çıkar.