Şiirden geriye kalan satırlar:
Bir papatyanın falında bile adın çıktı karşıma.
Yaraladıklarım kadar yaralıyım.
Kalbim, adını taşıyan gizli bir mahkeme salonu.
Her mısram biraz kan, biraz inkâr taşır.
Ben yandım diye gece aydınlanmadı.
Şiirden geriye kalan satırlar:
Bir papatyanın falında bile adın çıktı karşıma.
Yaraladıklarım kadar yaralıyım.
Kalbim, adını taşıyan gizli bir mahkeme salonu.
Her mısram biraz kan, biraz inkâr taşır.
Ben yandım diye gece aydınlanmadı.
OLDUM
Yüzlerce şiir gözlerimde,
Kaleme süzüldü, beste oldum.
Binlerce mısra,
Döküldü kâğıda, hiç oldum.
Yürek bin parça,
Kalpte çürüdüm, duygu oldum.
Bir kaya parçasında,
Ete kemiğe büründüm, yaş oldum.
Uzayıp giden pişmanlıklar,
Dile düştü, çığlık oldum.
Zifiri karanlıkta,
Bir papatyada, fal oldum.
Hayatın dili acı,
Katre katre, elinde kıymık oldum.
Demli bir bardak çayda,
Acı sonla biten roman oldum.
Şu gök kubbenin altında,
Hoş bir sedada var oldum.
Uçurumun kenarında,
Kurşun yedim, müebbetle mahkûm oldum.
Yaraladım, yaralandım,
Yandım bir şiirde, köz oldum.
Harlandım da ne oldu sanki,
Bir gönülde kül oldum.
Halil Kumcu
7 Temmuz 2020 / Cumartesi / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.