Şiirden geriye kalan satırlar:
Alev üşür mü bilmem; ama yürek hep yanar.
Fakirlik, sadece malda değil; ruhun boşluğundadır.
İki göz, bin kelimenin anlamını taşır.
Şiirden geriye kalan satırlar:
Alev üşür mü bilmem; ama yürek hep yanar.
Fakirlik, sadece malda değil; ruhun boşluğundadır.
İki göz, bin kelimenin anlamını taşır.
İKİ GÖZÜM
Sıradan bir gündü, vakit erken.
Hayatın içinde hazin bir hikâye,
Bütün hayaller uzak yerlerde doğar,
Adım adım adın kalır senden geriye.
Koşsam, takatim yok sana gelmeye,
Halsizim, güneş ise batmak üzere.
Kan yerine dökülürsün burnumdan,
İyice yaklaşmışken bir anda yığılırım yere.
Lambada yanan alev üşür mü bilmem,
Kalemim söner, düşer toprağa isminle.
Bir anda yıkılır, belki de bir daha kalkamam,
Aldanırım bir mezarlık toprağa bile bile.
Yaşlandıkça gençleşen beyhude arzular,
Tüketir benliğimi, sözlerinin hepsi yara.
Yitip gider aklım, zamanla fikrim,
Göçüp gideceğim bir gün ardın sıra.
Bitip dillenmeyen arzular, ihtiraslar,
Bir avuç toprak olur gören gözüm.
Tutan elim, yürüyen ayağım, ah bahtım,
İşte bu kadar fakirim, hiçim, iki gözüm.
Halil Kumcu
15 Şubat 2021 / Pazartesi / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.