Şiirden geriye kalan satırlar:

İnsanı en çok yoran şey; duvarların değil, sessizliğin konuşmasıdır.

Yaşamak, bazen bir rolü anlamadan oynamaktır.

Her kayıp, ruhun beyaz perdesinde bir gölge bırakır.

Hayat, sahneye çıkmadan önce prova yapmadığımız bir oyundur.

Hatıralar, kalbin hiç kapanmayan yaralarıdır.