Şiirden geriye kalan satırlar:

Kabuk bağlamayan yara değil, hatıradır… yaren diye diye büyür.

Bir kalp yanıyorsa, içinde mutlaka bir isim saklıdır.

Aşk dediğin, içindeki yangına bir de rüzgâr çağırmaktır.

Yarenin na’şı omuzda değil, insanın göğsünde taşınır.

Sevda, insanı adam etmez; sevda insanı kül eder… kalanını da şiir toplar.