Şiirden geriye kalan satırlar:
Ayna, yokluğunu hatırlatan en acı tanıktır.
Düşler, seni bekleyen bir ocak başının sessiz nakaratıdır.
Gam, dudakta biriken acının en kırılgan şeklidir.
Şiirden geriye kalan satırlar:
Ayna, yokluğunu hatırlatan en acı tanıktır.
Düşler, seni bekleyen bir ocak başının sessiz nakaratıdır.
Gam, dudakta biriken acının en kırılgan şeklidir.
ARALIKSIZ
Pencerem ardına kadar açık,
Yürek üşür bedenle bir hecede.
Ömrün zindana kapısı aralık,
Bu kaçıncı suskunluk dilde?
Son mısralarındayım yılın,
Sensiz geçen en uzun gece.
Tam kalbimin üzerine yağar,
Unutulmuşluğun arifesine.
Günlerden ne bilmiyorum,
Dudakta gam, gözde hüzün.
Bir anda çalar kapımı sensizlik,
Nerede aynada gördüğüm yüzün?
Senli düşünceler avutur benliğimi,
Aralıksız ocak başındaki nakaratlar.
Mevsimin rengine hapsolur adın,
Yokluğunda kırılır varlığındaki anılar.
Şimdi ne ocak ısıtır beni, ne bu açık pencere,
Adın bir beyaz kâğıtta kaldı, sığmadı hiçbir yere.
Ben bu aralıksız kışın ortasında unutulmuşken;
Mevsimler boyu ağlasın şair, gömülsün bu geceye.
Halil Kumcu
13 Aralık 2020 / Pazar / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.