Şiirden geriye kalan satırlar:

Kırgınlık konuşmaz; gözle bakar, içle susar, geceyle büyür.

Gidenin ardından kalan, sadece boşluk değil; eksik bir ömürdür.

YALNIZLIĞIM ÜŞÜRKEN

Öyle küskün, öyle kırgınım ki,
Sanki hayattan vazgeçmiş gibiyim.
Yalnızlığım üşürken, içim yanar, ellerim titrer;
Ben ocağıma kor düşürdüğün gündeyim.

Ölümün saatinin yok denildiği yerde,
Pişmanlıklarım çok, alın yazımda gizli.
Buruşturulmuş bir köşeye atılmış,
İçimi kemirir son mektubun son cümlesi.

Her söz, uzun bir veda bu eski hikâyede;
Benliğimi merdivenlerin gıcırtısı ürpertiyor.
Ne kadar da acı bir ses, yanık bir türkü,
Hüzünle karışmış, birkaç dal cigaraya değiyor.

Alıp başını gidecek ellerim uzanırken kadehe,
Çaresizliğime bakar, kekeme olur dilim.
Bir ağız dolusu tütün, bir de kaldırım taşı,
Tokat gibi vurur kirpiklerinden düşlerim.

Sımsıkı tuttuğum yalnızlığım,
Kahvede, meyhanede, sokakta bir ölüyü bekliyor.
Bu kaçıncı düğüm, üstüne düğüm?
Dört duvar, toprak gibi üzerime çöküyor.

Ben artık suskun bir çığlığım, duyan yok,
Sızım geceye, gölgeme yabancıyım.
Kendimle yüzleşip her gece biraz daha,
Bir yokluğa, bir gidişe inancım…

Şimdi seninle eksik kalan her şey,
Bir fotoğraf, bir anı, bir vedadır.
Yalnızlığım dağ gibi sırtımda,
Bir ömür boyu sürecek bir sevdaya aldanır.

Halil Kumcu

📍Şair Notu: “Yalnızlığım Üşürken” şiiri, insanın iç dünyasında zamanla derinleşen yalnızlık ve kırgınlık duygusunun bir yansımasıdır. Hayata tutunmaya çalışırken yaşanan kayıpların, pişmanlıkların ve içsel hesaplaşmaların izdüşümüdür. Bu şiirde, sevdiğimizle eksik kalan anılar, içimizde taşıdığımız derin acılar ve gitgide büyüyen yalnızlık duygusu, bir nevi sessiz çığlık haline gelir. Yazarken, ocağıma düşen korun sıcaklığını arar gibi, kaybolan umutları ve yaşanmamış yarınları düşündüm. Hayatın acımasız gerçekleri karşısında, insanın kendiyle yüzleşmesinin sancılarını dile getirdim. Bu şiir, bir veda değil, içimizde büyüyen yalnızlığın, umutla yoğrulmuş hüznünün ifadesidir.

1 Şubat 2023 / Çarşamba / Bartın

Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Önceki Şiir   |   Sonraki Şiir