Meçhul bir yalnızlık benimkisi;
Hayal kırıklığına uğrattığım bir hikâye.
Nereye gittiğim bile meçhul;
Aynalarda kayboluyorum haybeye.
O uzun yol…
Yüreğimin götürdüğü yer.
İliklerime kadar vuruyor ince bir sızı,
Milim kımıldamıyor içimdeki keder.
Kala kala elimde yalnızca anılar kaldı;
Sol yanım habire tekliyor.
Her gün bir parçam,
Geçmişimle birlikte ölüyor.
Kalbimde kırık bir şarkı var;
Geceler kadar uzun, sessiz ve dar.
Her anım geçmişin gölgesinde,
Yalnızlıkla sarılıyor karanlıklar.
Gözlerim arar seni boş sokaklarda,
Bir tebessüm düşer, kaybolur ardında.
İçimde bir umut, yine de kırgın,
Kapanmaz yaralar bırakır vedalarda.
Ve bilirim… bir gün her şey anlaşılır.
Anılarla yaşlanır, düşlerle ağlaşırım.
Sonsuza dek sürecek bu içsel savaşlarda;
Meçhul bir yalnızlıkla hep varım.
Halil Kumcu
📍Şair Notu: Biliyor musunuz dostlar, insan bazen kalabalıkların içinde bile tek başına kalıyor. Herkes yanınızda, herkes size dokunuyor ama içinize kimse ulaşamıyor. İşte o anlarda büyüyor yalnızlık. Ben bu şiiri biraz kendime, biraz da size yazdım. Çünkü biliyorum, içinizden biri bu dizeleri okurken kendi hayatını görecek. Hepimizin aynalarda kaybolduğu, boş sokaklarda yüz aradığı, geçmişin yükünü sırtında taşıdığı zamanlar oluyor. Eğer bu satırlarda kendinizden bir iz bulduysanız, bilin ki yalnız değilsiniz. Benim yalnızlığım meçhul, sizin yalnızlığınız da öyle… Ama işte, yan yana geldiğinde belki biraz olsun anlam kazanıyor.
25 Temmuz 2023 / Salı / Ankara