Şiirden geriye kalan satırlar:
Gönül sazsa, telini hasret titretir.
Saz susar, söz kalır; söz de gönle düşerse türkü olur.
Saz susarsa dil konuşur, dil susarsa yürek yanar.
Hasret ağırdır, saz bile tel tel taşır.
Şiirden geriye kalan satırlar:
Gönül sazsa, telini hasret titretir.
Saz susar, söz kalır; söz de gönle düşerse türkü olur.
Saz susarsa dil konuşur, dil susarsa yürek yanar.
Hasret ağırdır, saz bile tel tel taşır.
ESMER YÂRİM
Adın yazılı alnıma,
Yârim yârim, esmer yârim.
Kor düştü kara bağrıma,
Yârim yârim, esmer yârim.
Gül ektim taşa toprağa,
Boy verdi gözümde yaşa.
Bir bakış yeter ilaca,
Yârim yârim, esmer yârim.
Bağlamamın teli inler,
Bir ömür boyu ah çeker.
Dumanlı dağlar diz çöker,
Yârim yârim, esmer yârim.
Kara yazgım yâre düştü,
Zalim gurbet ele düştü.
Yüreğim ateşe düştü,
Yârim yârim, esmer yârim.
Turnalar geçsin göğümden,
Haber götürsün köyümden.
Bir selâm salsın yârimden,
Yârim yârim, esmer yârim.
Dost meclisi sensiz eksik,
Türküm sensiz yarım, kesik.
Bir ses ol da düş güzellik,
Yârim yârim, esmer yârim.
Kül oldum aşk ocağında,
Yetim kaldı dudağımda.
Bir yer aç kalbim bağrında,
Yârim yârim, esmer yârim.
Sazım çalar tel tel sana,
Hasret çöker her bir yana.
Yıldız düşer her duama,
Yârim yârim, esmer yârim.
Aşk yoluna serdim başı,
Meşkle doldu gönül taşı.
Gel ağlatma garip kışı,
Yârim yârim, esmer yârim.
Halilî der aşk tahtında,
Sır olayım sol yanında.
Can feda olsun uğrunda,
Yârim yârim, esmer yârim.
Halil Kumcu
📍Şair Notu: Bu türküyü okurken beni değil, kendini dinle okur. Çünkü “Esmer Yârim”, bir kişinin sevdiği değildir sadece; kimi için gurbette kalan bir bakış, kimi için yarım kalmış bir düğün türküsü, kimi için de adını söyleyemediği bir sızıdadır. “Yârim yârim” derken ısrar edişim bundandır. İnsan bazı kelimeleri bir kere söyleyince yetinemez. Yârin adı da öyledir; bir kez yetmez, tekrar ister, içten ister. Bu dizelerde taş da vardır, toprak da; dağ da diz çöker, turna da haber taşır. Çünkü halk şiirinde insan yalnız değildir, acısını tabiatla bölüşür. Saz inlerse, dert hafifler sanırız. Ben bu şiiri yazarken bir türkü söyler gibi yazdım, bir dosta anlatır gibi. Okurken sesin yükseliyorsa doğru yerdesin, için susuyorsa yine doğru yerdesin. “Esmer Yârim” bir kavuşma vaadi değildir belki, ama beklemenin, dayanmanın, sevmekten vazgeçmemenin adıdır. Eğer bir dizede kendini bulduysan, bil ki o dize artık senindir. Türkü dediğin biraz da budur.
20 Ocak 20026 / Salı / Bartın
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.