Şiirden geriye kalan satırlar:
Sensizlik, yüreğin en soğuk mevsimidir.
Bir bakış, bazen bin dokunuştan daha derindir.
Özleyip görememek, en ağır yıkımdır.
Ne zaman üşüsem aklıma düşersin,
Bu aralar çok üşüyorum.
Şiirden geriye kalan satırlar:
Sensizlik, yüreğin en soğuk mevsimidir.
Bir bakış, bazen bin dokunuştan daha derindir.
Özleyip görememek, en ağır yıkımdır.
Ne zaman üşüsem aklıma düşersin,
Bu aralar çok üşüyorum.
ÜŞÜDÜM
Kırıklarımla titredim soğuk bir yürekte,
İçimde sensizlik, kara kış, ellerimde taşlar.
Bedenim buz yakıyor, alışamadı yokluğuna,
Üşüdüm bakışlarında, iliklerime kadar.
Boynunda süzülür düşlerim, ardın sıra,
İçim yanar hasretine, kapanmaz yaralar.
Bu sensizlik, bu ayaz, bir ısıtır bir soğutur,
Kum tanesiyim çölde, üstüme kan ağlar.
Gözlerim dalıyor yine, düştün aklıma,
Savrulur zehrin bir oraya bir buraya.
Katran olur o sonbaharda yapraklar,
Özleyip özleyip görememek var ya.
Dikkat et kendine, kefensiz kelimelere,
Pencereyi kapat, yalnızlığım vurmasın.
Taştan, demirden kalbini yak, gitsin ocakta,
Bu son çığlıkların, bu son çırpınışların.
Halil Kumcu
14 Mart 2021 / Pazar / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.