Şiirden geriye kalan satırlar:

Hayat bir filmse, en acı sahneler hep doğaçlamadır sanırsın.

Kader dedikleri şey, insanın eline tutuşturulmuş bir rol kâğıdıdır.

Her kadar senaryo yazılmışsa bile insan acıyı gerçek oynar.

Tarih, korkakların sustuğu yerde kahramanları doğurur.

İnsan bin yıl yaşasa da filmin sonunda yine aynı yazı çıkar: “Son.”