Şiirden geriye kalan satırlar:
Hasret, bir dilde ağıt, bir yürekte yangındır.
Hasret, kalbin kendi kendine yazdığı idam fermanıdır.
Adın içimde kılıç gibi; ne çıkarabiliyorum ne alışabiliyorum.
Kalbim dikenli tellerle çevrili; kaçsam da sana batıyorum.
Hasret yakıt oldu; kalbim kendi ateşinde yanıyor.
HASRETİN DİLİ AĞIT
Kalbin kalbime karıştı,
Canımın içinde can.
Sol yanıma battın,
Öyle ki aldığın nefes bile yalan.
Şuramda bir yangın,
Ateşi mum gibi eriten.
Özlüyor yüreğim çaresiz,
Bir haykırış, hiç bitmeyen.
Her saniye aklımdasın,
Hasretin dili ağıt.
Her anım, her salisem,
Hasretin, hasretime yakıt.
Yüreğimin şurasında,
İncecik bir kılıç gibi duruyorsun.
Bir yanıp bir sönerek,
Beni büyük bir boşlukta asılı bırakıyorsun.
Etrafım dikenli tellerle çevrili,
Sağıma soluma batıyorsun.
Kalem mürekkebe bulandı,
Kanayan o derin yaraya adını kazıyorsun.
Dinmek bilmiyor hasretin,
Ayrılıkların mendiline işlendi yana yakıla.
Bekleyişlerim sardı gözümü,
Bitmek bilmeyen bir yoksunlukla.
Halil Kumcu
23 Ekim 2019 / Pazartesi / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.