Şiirden geriye kalan satırlar:
Yüreğin en büyük hatası, her seferinde yeniden inanmasıdır.
Kimse duymasın dersin… ama yüreğin bağıra bağıra yanar.
Ağlamak zayıflık değil; insanın kendine son iyiliğidir.
Duman havaya karışır, kül toprağa… ama sevda insanın içine çöker.
YÜREĞİM
Ah, benim zavallı yüreğim,
Bu kaçıncı aldanış, söyle?
Otur dertlerinin üzerine,
Bir ağıt yak, gizlice.
Gözyaşlarınla yıka geçmişini,
Kimseler bilmesin, duymasın.
Yalnızlığın kör ateşinde,
Yüreğin sinsice yansın, varsın.
Sonra bir ağıt daha yak,
Ağıtınla da sigaranı.
Dumanı havada,
Külü toprakta silsin adını.
Halil Kumcu
16 Eylül 2018 / Pazar / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.