Şiirden geriye kalan satırlar:
Vatan, kanla yazılan bir destandır; okunacak satırları tarih saklar.
Ezan, gecenin en karanlık anında bile umut taşır.
Kardeşlik, bayrak altında birleşen sessiz yemindedir.
Tarih, zaferleri kadar kayıpları da taşır göğsünde.
Ay ve yıldız, kan ve inancın sonsuzluğa uzanan simgesidir.
AY YILDIZLI HİLAL
Uğruna nice başlar düştü yere,
Gök kubbeyi titretirken ezan,
Tarifsiz bir türküde dalgalandı,
Bir karış toprağın üstündeki al kan.
Atsız, burası Türk’ün beldesi;
İlelebet dalgalan ay yıldızla hilal arasında.
Üstündeki kandandır kefenimin rengi,
İlahi sevgim sonsuz, gizem semada.
Uğrunda ölenler oldukça bu ateş sönmez,
Bu ışık, bu seccadenin üzerinde doğdu,
En mavi göklere dek tutundu burçlara,
Kızıl süslü isimsiz kahramanlar yurdu.
Tanrı Dağı, yığın yığın kemik, bu baş düşmez;
Kardeşimin gelinliği sancaktır afakta.
Yedi düvel, göğsümde solduramaz rengini,
Bin bir gönül perdesini sızlatır destanında.
Mehmet’im, Kur’an’ın sesi Malazgirt’ten,
Ta Hira'da doğmuştu Çanakkale.
Dedem Korkut’tan kulağımdaki sala,
İstiklal Marşı’nın yazıldığı bayrak ise meşale.
Halil Kumcu
29 Ekim 2020 / Perşembe / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.