Şiirden geriye kalan satırlar:

 

Sen sustuğunda şehir büyüyor içimde, bütün sokaklar sana çıkıyor.

Sen bir ihtimalsin; ben bütün ihtimalleri yakmış bir yangın.

Aşk dediğin şey, gururun intiharıdır biraz da.

Bir sen vardın kalbimde; şimdi bütün dünya fazlalık.

Kalbim, adını her atışta yeniden yazan inatçı bir daktilo.

Sen bana bakınca, dünya kısa bir anlığına şiire dönüşüyor.