Şiirden geriye kalan satırlar:
Sen sustuğunda şehir büyüyor içimde, bütün sokaklar sana çıkıyor.
Sen bir ihtimalsin; ben bütün ihtimalleri yakmış bir yangın.
Aşk dediğin şey, gururun intiharıdır biraz da.
Bir sen vardın kalbimde; şimdi bütün dünya fazlalık.
Kalbim, adını her atışta yeniden yazan inatçı bir daktilo.
Sen bana bakınca, dünya kısa bir anlığına şiire dönüşüyor.