Şiirden geriye kalan satırlar:
Anne, hayatın en zor anında bile içimizi ısıtan sığınaktır.
Anne sevgisi, yaraları iyileştiren en güçlü merhemdir.
Acı ve sevgi, anne kalbinde bir arada yaşar.
Anne, en çaresiz anlarımızda umutla yanan bir meşaledir.
Bir annenin sevgisi, hayatın en anlamlı şiiridir.
ANNE
Hasret vurur kalbimin raflarına,
Fotoğrafınla konuşur dizlerim.
Kırıldığım yerde tesellim ninnim,
Yaralarım tutunur sol omzuna,
Anne.
Gurbet elde bir lokmada ağıtlar,
Gözlerinin değdiği yerde üşür.
Boğazıma düğümlenir de yürür,
Ta hohladığın acıları yakar,
Anne.
Hüzünlenince saçımı okşardın,
Gizemli içinde tuttuğun şefkat.
Yaşadığım derin izlerde vuslat,
Hayatımın özetine kazındın,
Anne.
Kimdi beni düşünen yoksul yürek?
Yaşlılığın geçmişine bakarak,
Ipıssız mezarda bir yığın toprak,
Dilimdeki dizelerle gidecek,
Anne.
Acının ortasında kelimeler,
Havada asılı, yarım yamalak.
Kucağına aldığın yerden uzak,
Hiç bilmedi kadir kıymet hançerler,
Anne.
Halilî, ne kadar da muhtaç sana...
Mutlu zamana bir an dönebilsem.
Bir tas çorba, bir parça ekmek merhem,
Ah, bir görsem de öyle gelsem sana,
Anne.
📍Şair Notu: Sevgili okur, bu satırlarda, kelimelerle seni ve beni buluşturan en saf duyguları sakladım. Anne, sadece bir kelime değil, yaşamın en derin yaramız, en büyük tesellimiz. Bu şiir, hasretin, acının ve sevginin iç içe geçtiği o eşsiz yerden doğdu. Bil ki, her dize bir yürek parçası, her mısra bir sessiz fısıltı... Belki sen de bir an durup, kendi anne sevgine dokunmak istersin. Çünkü anne, insanın en zor anında bile umutla yanıp tutuşan o sıcak ateştir. Sevgiyle kal,
Halil Kumcu
19 Nisan 2013 / Saat: 20:56 / Cuma / Bartın
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.