Şiirden geriye kalan satırlar:
“Yalnızlık, konuşmayan bir mezar taşıdır.”
“Her yol, içe yapılan yolculukta biter.”
“Acı, en çok susan kalplerde gizlidir.”
“Sessizlik, yüreğin en derin şarkısıdır.”
Şiirden geriye kalan satırlar:
“Yalnızlık, konuşmayan bir mezar taşıdır.”
“Her yol, içe yapılan yolculukta biter.”
“Acı, en çok susan kalplerde gizlidir.”
“Sessizlik, yüreğin en derin şarkısıdır.”
SUS YÜREĞİM
SUS YÜREĞİM
Koskoca boşlukta ruhum,
Sus yüreğim, ölüm gelsin.
Hüzne ekilmiş bir tohum,
Sus yüreğim, ölüm gelsin.
Özlem gün gün yaralıyor,
Zaman gece daralıyor.
Sözler bir bir kanatıyor,
Sus yüreğim, ölüm gelsin.
Sustuklarımda sakladım,
Konuştukça boşa yandım.
Her kırık dilde kıvılcım,
Sus yüreğim, ölüm gelsin.
Nefeste yokluk utanır,
Yaprak uçar, söz acıtır.
Bir damla özde saklıdır,
Sus yüreğim, ölüm gelsin.
Ben içime seferdeyim,
Yolun son yolcusu benim.
Kanı kan yıkar bilirim,
Sus yüreğim, ölüm gelsin.
Ayrılık zehir bir taşa,
Çile yağar baştanbaşa,
Toprak kokusunda yaşa.
Sus yüreğim, ölüm gelsin.
Kalbim küt küt, sesim titrer,
Kan gülleri tende biter.
Bu zemheride bir hançer,
Sus yüreğim, ölüm gelsin.
Bendeki korkunç ıssızlık,
Eskir şarkıda ayrılık.
Yine yarım, yine çığlık,
Sus yüreğim, ölüm gelsin.
Çoktan döndü gün akşama,
Aynada yansır alnıma.
Bir arşın sır değil amma,
Sus yüreğim, ölüm gelsin.
Bir gelsen diyorum artık,
Ah bir sarılsam, asırlık.
Sol yanım ardı mezarlık,
Sus yüreğim, ölüm gelsin.
Halilî der, gönül yorgun,
Derman yoksa dostlar bulsun.
Adımı da hasret koysun,
Sus yüreğim, ölüm gelsin.
Halil Kumcu
📍Şair Notu: Sevgili dost, bu dizelerle suskunluğun içinde bir çığlık sakladım. Belki sen de benim gibi yorgunsun… İçinde fırtınalar kopan, ama kelimeleri boğazında düğümlenenlerden. “Sus yüreğim, ölüm gelsin” derken aslında en büyük arzunun, o dayanılmaz ağırlıktan kurtulmak olduğunu söyledim. Ama biliyorum, ölmek de çözüm değil, çünkü kalbimizdeki o boşluk, ancak sevgiyle, dostlukla dolar. Yalnızlık, ayrılık, özlem… Hepsi ağır yükler. Ama bu yükler taşındıkça, insan kendini daha iyi tanır. Bu şiir, o tanışmanın, o içsel yolculuğun adımlarıdır. Eğer bu kelimelerde kendi yalnızlığını, yorgunluğunu bulduysan, bil ki ben de oradayım. Ve sana şunu söylemek isterim: Susmak bazen iyidir, ama eninde sonunda konuşmak gerekir. Çünkü derman dostluktur. Korkma, yüreğin susarsa bile, sesim sana ulaşacak.
22 Şubat 2021 / Pazartesi / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.