Şiirden geriye kalan satırlar:
Her gidiş, bir yarım kalan hikâyenin son sayfasıdır.
Eylül, insanın içindeki yarayı takvime bağlayan aydır.
Yağmur gelmeyince şehir kurur; sen gelmeyince ben.
Son görüş diye bir şey yok… bazı insanlar hep son kalır.
Her “elveda” biraz yalandır; çünkü kalp inanmaz.
30 EYLÜL PAZAR
30 Eylül Pazar,
Elveda hüzün ayım,
Elveda! Git sen de git…
Hep eksiğim ben, hep yarım.
Yapraklarını da al git;
İçime döktüğün, gömdüğün o sarı hüzünleri...
O ben değilim artık, o gördüğün!
Rüzgâra teslim ettim artık kendimi.
Yollar çıkmaz sokak, yollar kördüğüm,
Yağmurların da gelmez oldu üstüme.
Bu kaçıncı gidişin benden,
Bu kaçıncı vuruşun tam yüreğime?
Saymadım, sayamam da zaten;
Yüküm ağır benim, hüküm infaz!
Son gidişin değil bu, biliyorum;
Belki son görüşün…
İster suya yaz adımı, ister toprağa yaz.
Halil Kumcu
30 Eylül 2018 / Pazar / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.