Şiirden geriye kalan satırlar:
Her gidiş, bir yarım kalan hikâyenin son sayfasıdır.
Eylül, insanın içindeki yarayı takvime bağlayan aydır.
Yağmur gelmeyince şehir kurur; sen gelmeyince ben.
Son görüş diye bir şey yok… bazı insanlar hep son kalır.
Şiirden geriye kalan satırlar:
Her gidiş, bir yarım kalan hikâyenin son sayfasıdır.
Eylül, insanın içindeki yarayı takvime bağlayan aydır.
Yağmur gelmeyince şehir kurur; sen gelmeyince ben.
Son görüş diye bir şey yok… bazı insanlar hep son kalır.
30 EYLÜL PAZAR
30 Eylül Pazar,
Elveda hüzün ayım,
Git sen de git,
Hep eksiğim, hep yarım.
Yapraklarını da al git,
İçime döktüğün, gömdüğün...
Rüzgâra teslim ettim kendimi,
O ben değilim, o gördüğün.
Yollar çıkmaz, yollar kördüğüm,
Yağmurların da gelmez oldu.
Bu kaçıncı gidişin,
Bu kaçıncı vuruşun oldu?
Saymadım, sayamam da zaten,
Yüküm ağır, hüküm infaz.
Son gidişin değil bu,
Belki son görüşün.
İster suya, ister toprağa yaz.
Halil Kumcu
30 Eylül 2018 / Pazar / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.