Şiirden geriye kalan satırlar:
· Susmak da bir tür konuşmaktır; yüreğin diliyle.
· Aşk, çoğu zaman kelimelerden önce hissedilir.
· Sırf bu yüzden bakarım gözlerine; anlatamadıklarım orada parlar.
· Yüreğimizin dili, kelimelerden daima daha dürüsttür.
· Her “merhaba”m, her bakışım, bir yemin gibi kalır dudaklarımda.
SÖYLEYEMEDİKLERİM
Aramızda ne çok sustuklarım var;
Senin duymadığın, içimde kalan gerçeklerin.
Hiç çınlamadı mı kulağında bir hecesi,
Bir türlü bu söyleyemediklerimin.
Sustukça birikiyor içimde:
“Seni çok seviyorum.”
“Kalubelada söz verdim.”
Diyemiyorum, susuyorum.
Arada sırada gülümsersin;
O an bir kuş havalanır yüreğimde.
Şuramda bir delik açılır;
Kendi üzerime alır, sevinirim sayende.
Sırf bu yüzden bakarım gözlerine;
Yüzünden kıvılcımlar yayılır.
İçime atıp döktüklerim,
Söyleyemediklerim var ya o an yansır.
Bu yüzden çok korkuyorum;
Söyleyemediklerim ya koparırsa seni.
O zaman sensiz geçecek günlerim,
İşte o zaman bağışlamaz beni.
İnce bir sızı gibi durur şuramda;
Yıkar, yakar beni bu söyleyemediklerim.
Kurşun gibi saplanır bu yük;
O ilk gördüğüm günden beri yemin ederim.
Oysa her gün gördüğüm birisi,
Benim bu söyleyemediklerim var ya,
Gündüzümü beyaz ışığa çevirir;
Gecemi zehir zemberek kör kuyuya.
Düpedüz yalan söylemek gibi gelir,
İki arada bir derede.
Sana bakar bakar dertlenir;
Esiri olurum, söyleyemediğim şeylerin habire.
Söylemek için can attığım öyle çok şey var ki,
Bu aşk mesken tuttu içinde, saklanır.
“El aman” diyen yazılan kalemde,
Yaşanmamış olarak sonsuza dek kalır.
Halil Kumcu
📍Şair Notu: Sevgili okur, biliyorum; bazen kelimeler yetmez, bazen de tam zamanında çıkmazlar dudaklardan… İşte bu şiir, içimde birikmiş, söyleyemediklerimin sessiz çığlığıdır. Belki sen de kendi söyleyemediklerini hatırlayacaksın okurken; kim bilir, belki de birlikte gülümseyeceğiz bu suskunlukların büyüklüğüne. Her dizenin arasında kalbimin ritmini duyabilirsin. Çünkü söyleyemediklerim, sessizce attığım fısıltılar, bazen en çok anlam taşıyan sözlerdir. Kimileri için basit bir “merhaba” bile yük olabilir; benim için ise “seni seviyorum” demek bazen bir ömürlük cesaret ister. Unutma, sevgili okur, aşk ve özlem sadece kelimelerle ölçülemez. Bazen en derin hisler, kalbin sessiz köşelerinde, dile gelmeyi bekler. Ben de burada, dizelerimde, seninle paylaşıyorum onları. Belki senin de yüreğinde bir yer bulur; belki gülümsetir, belki de hafif bir sızı bırakır. Şiir, bazen sadece bir aynadır. Baktığında kendi sessiz çığlıklarını görebilir, kendi söyleyemediklerini hatırlayabilirsin. Ve işte o zaman anlarsın ki söyleyemediklerimiz bile bir şekilde yaşamaya, bizimle konuşmaya devam eder. Böylelikle hem kelimeler konuşur, hem de suskunluklarımız bir tür dil olur. Eğer okurken bir an “evet, ben de…” dediysen, bilin ki bu şiir amacına ulaşmıştır.
11 Aralık 2023 / Pazartesi / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.