Şiirden geriye kalan satırlar:
Deniz bir yâr gibidir; sarar… Ama boğmayı da bilir.
İnsanın en büyük umudu şudur: “Belki bir gün…” cümlesi.
Vakit tamam, yine geldi gitme vakti. Şehir bavul kokuyor bu akşam.
Gitmek, dönmeyi hayal ettiğin sürece eksik değildir.
Denize bırakılan özlem, bir gün kıyıya mutlaka vurur.
EGE DENİZİ
Vakit tamam...
Yine geldi o amansız gitme saati.
Zamanın heybesinde ne var, bilinmez;
Ama ben hep o bitmez özlemle anacağım seni,
Ey benim dert ortağım, Ege Denizi!
Bir ana kucağı gibiydin bana;
Öyle sıcak, öyle yumuşak, öyle derin...
Hele o uykulu, o masmavi koyların;
Asla çıkmayacak aklımdan, asla unutulmayacak.
"Elveda" demeyecek dilim sana,
Sadece "kader" deyip düşeceğim yollara.
Hayat ne getirir, hangi rüzgârı savurur belli olmaz;
Hiç ummadığın bir gece yarısı, yine geleceğim yanına.
İşte o zaman,
Bir yâr gibi sever misin yeniden beni?
Tuzlu sularına, kollarına atıldığımda;
Sımsıkı sarar mısın, bırakmamacasına?
Belki bir gün dindiğinde içimdeki bu fırtına,
Sende durulur, sende son bulurum.
Seninle başlar benim asıl hikâyem;
Ya derinlerinde kaybolur, ya sende doğarım.
Unutma; insan en çok kaçtığı yere aittir,
Benim bütün limanlarım artık senin kıyılarındır.
Sana her gelişim aslında bir kendime dönüştür;
Çünkü benim asıl mezarım, senin masmavi sularındır.
Halil Kumcu
1 Ağustos 2018 / Çarşamba / İzmir
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.