Şiirden geriye kalan satırlar:
Geçmiş, yüreğin üzerine düşen soğuk bir gölgedir.
Yalnızlık, avuçlarda taşınan bir yangındır.
Kemanın tınısı, ruhun en derin yarasına dokunur.
Şarkılar, geçmişin gölgelerini gün ışığına çıkarır.
Şiirden geriye kalan satırlar:
Geçmiş, yüreğin üzerine düşen soğuk bir gölgedir.
Yalnızlık, avuçlarda taşınan bir yangındır.
Kemanın tınısı, ruhun en derin yarasına dokunur.
Şarkılar, geçmişin gölgelerini gün ışığına çıkarır.
HATIRA
Orak ayında düştü ruhuma kış;
Gözlerin içime dolar, ezanla sala arasında.
Zümrüt gözlü yılan, hayat değirmeni,
Eksiltir başkentin sokaklarında.
Geçmişin tozlu yolları üzerime,
Ölümün soğuk nefesi ise yüreğime çöker.
Yaşadıkça, uzaklaştım kendimden;
Kemandan dökülen her nağme deler geçer.
Kalbim ağrıyor günlerin ardından,
Sırtımdaki hançer, başımı koyduğum yastık.
Elimde ağıt, dilimde türkü, ölüp gideceğim.
Yangın, avuçlarımda yalnızlığıma hıçkırık.
Derin bir kuyudayım, üstüme taş yağıyor;
Bel bağladığım düşlerde söndü sigaram.
Ansızın kapımı çalan bir şarkıda gelirsin,
Ram olursun, yaprak yaprak düşer hatıram.
Halil Kumcu
17 Kasım 2020 / Salı / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.