Şiirden geriye kalan satırlar:
Rıhtımda bekleyen gemi gibiyim; halatlar çözülmüyor, çünkü adınla bağlıyım.
Sarmaşıklı bir ev düşledim; duvarlarına umudu, kapısına ismini astım.
İçimde senden gayrı bir sen daha var; biri susar, biri gece boyunca ağlar.
Adını her andığımda şehir kararıyor; demek ki güneşim sendin fark ettirmeden.
Beklemek, en ağır cezadır aşkta; affı yok, temyizi yok, yalnızca özlem var.