Şiirden geriye kalan satırlar:
Rıhtımda bekleyen gemi gibiyim; halatlar çözülmüyor, çünkü adınla bağlıyım.
Sarmaşıklı bir ev düşledim; duvarlarına umudu, kapısına ismini astım.
İçimde senden gayrı bir sen daha var; biri susar, biri gece boyunca ağlar.
Adını her andığımda şehir kararıyor; demek ki güneşim sendin fark ettirmeden.
Beklemek, en ağır cezadır aşkta; affı yok, temyizi yok, yalnızca özlem var.
EY SEVGİLİ - l
Ey sevgili...
Bir düşümüz vardı seninle, hatırlar mısın?
Sarmaşıklı bir ev,
Yemyeşil bir bahçe içinde.
Üstümüze sinmiş taze ekmek kokusu,
Ve avuçlarımızda limon çiçekleri...
Canımda ismin, ruhumda o eşsiz cismin vardı,
Ulaşılmaz bir yürekten yaralıyım şimdi.
Öyle ki çakılıp kaldı zaman;
Bir türlü çizemediğim resimler gibi,
Uzayıp gitti bu uçsuz bucaksız sensizliğim.
Benden başka bir sen vardın içimde,
Umut deryasına yelken açtığım.
Rengârenk çiçeklerle bezeyip,
Canıma can kattığın o günler...
Bir hayali büyütmekle geçti, sana adadığım ömrüm.
Buramda, tam şuramda sızlıyor,
Uçsuz bucaksız o yetim sevda.
Karanlık rıhtımda bekleyen o yolcu gibi,
Veya gün sayan bir mahkûmun sabrıyla;
Uçar gider sesim, bu kimsesiz yalnızlığa.
Şu gönül senin kapında mülteci,
Uğruna satır satır yazıldı bu aşk...
Rehin kaldığım o yürekte şimdi,
Cismim harf harf ağladı ardından;
Ve kanadı kırıldı o çocuksu uçurtmamın.
Ey sevgili...
Bir düşümüz vardı seninle;
Söylesene, hâlâ hatırlar mısın?
Halil Kumcu
Eylül 2019 / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.