Şiirden geriye kalan satırlar:

 

Rıhtımda bekleyen gemi gibiyim; halatlar çözülmüyor, çünkü adınla bağlıyım.

Sarmaşıklı bir ev düşledim; duvarlarına umudu, kapısına ismini astım.

İçimde senden gayrı bir sen daha var; biri susar, biri gece boyunca ağlar.

Adını her andığımda şehir kararıyor; demek ki güneşim sendin fark ettirmeden.

Beklemek, en ağır cezadır aşkta; affı yok, temyizi yok, yalnızca özlem var.