Şiirden geriye kalan satırlar:
Özlemek, insanın içinde kurulan en uzun cümledir.
Birini ekmek gibi seversen; yokluğunda aç kalırsın.
Uzaklık kilometre değildir; bir adım atamamakmış.
Özlem tek kelimedir; ama içi koca bir ömürdür.
Şiirden geriye kalan satırlar:
Özlemek, insanın içinde kurulan en uzun cümledir.
Birini ekmek gibi seversen; yokluğunda aç kalırsın.
Uzaklık kilometre değildir; bir adım atamamakmış.
Özlem tek kelimedir; ama içi koca bir ömürdür.
ÖYLE ÖZLEDİM Kİ
Kocaman bir boşlukta,
Ruhum ağır bir derde düştü.
Ekmek gibi, su gibi aziz sevgilim,
Günlerimin içine özlemle gömüldü.
Her gözüme gelişinde,
Bir damla süzülür yüreğime.
Uzatsam elimi, dokunamam ki,
Boğazım düğüm düğüm dökülür içime.
Kalbime dolanınca sen, uzaklar üşür.
Bir fazla ya da eksik bu şehir...
Ya ben geleyim, seni tamamlayayım,
Ya da sen gel, bu özlemi bitir.
Bugün de akşam oluyor,
Üstüme çöküyor kahreden sensizlik.
Öyle özledim ki gül yüzünü...
Özlem, uzun ince lakin bir kelimelik.
Bilir misin balıkların sevgisini?
Ben de seni balık gibi sever, özlerim.
Hani dokunamadan severler ya,
Ben de seni öyle, yüreğimde hissederim.
Başladı yine, matem renginde yağmur.
Bir sigara gelir aklıma, bir de kokun...
Bilirim, hasret olacak, özlemek olacak.
Ha sigara öldürmüş, ha acı yokluğun...
Halil Kumcu
24 Temmuz 2019 / Çarşamba / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.