Şiirden geriye kalan satırlar:
Albümlerdeki yüzün sarardıkça, kalbimdeki yangın tazelendi.
Hayat muamma değil, eksik bırakılmış bir cümledir.
Kimsesizliğim, omzuma çöken eski bir pardösü gibi ağır.
Adını her fısıldayışımda içimde bir sokak lambası söndü.
BİR SERÇENİN GÖZYAŞI
Pencerene bıraktığım yarım kalmış düşler,
Zamanla geçip giden o eski acılar gibi.
Hayat denen bu dipsiz muammadayım şimdi;
Savrulurum rüzgârın önünde bir yaprak gibi.
Hasret, kısır bir döngü gibi döner kalbimde,
Albümdeki o eski resimler bir bir dile gelir.
Sen benim başlangıcım oldun, belli ki bitişim de;
Artık her nefeste adım, adına ölümle eklenir.
Bir çıkmaz sokaktayım, kimsesiz ve sahipsiz,
Kendi yalnızlığımın içinde sessizce kaybolurum.
Dökülür hatıralar seher vakti avuçlarıma;
Yuttuğum bütün o acı sözlerde kavrulurum.
Mevsim hazana çaldığında, solar bütün renkler,
Bir serçenin gözyaşı süzülür yorgun kirpiğimden.
Ne çok şey biriktirmişim meğer sana dair;
Gözlerimden düşer de içime yağar inceden.
Ne bu liman ses verir, ne de bu fırtına diner,
Sustukça içimdeki o devasa yangın büyür.
Senden başka neyim varsa, şu karanlıkta söner;
Aşkın, her gece bir hançer gibi gönlüme yürür.
Halil Kumcu
13 Ekim 2019 / Çarşamba / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.