Şiirden geriye kalan satırlar:
Gönül susarsa saz konuşur.
Hasret yol öğretir, menzili sabır çizer.
Sazı kırık olanın gönlü tam çalar.
Şiirden geriye kalan satırlar:
Gönül susarsa saz konuşur.
Hasret yol öğretir, menzili sabır çizer.
Sazı kırık olanın gönlü tam çalar.
BENEM
Başımın üstüne çöktü dumanlar,
Denizini yitiren martı benem.
Yerlere serildi yırtık mektuplar,
Yarası içinde kanayan benem.
Dost bildiklerimden can olmadı ki,
Kalbim dediğimden yâr olmadı ki.
Aşkın ateşinden ser olmadı ki,
Dili suskun, sazı çağlayan benem.
Sürmeli gözlerde kaldı hayalim,
Gurbet ellerde yâr yolu gözlerim.
Ağlasam ne çıkar bu dertli hâlim,
Derman arar iken dert bulan benem.
Dağlara sordum, dağ cevap vermedi,
Rüzgârın dilinde sır saklı idi.
Kırık bağlamamda telim “ah” dedi,
Çileye razı olan yolcu benem.
Bir lokmayla, bir hırkayla doğmuşum,
Mayın tarlasında gezip durmuşum.
Kül olup da yine korla dolmuşum,
Kendi közünde yanıp duran benem.
Gönül harmanında savruldu yelken,
Bir umut yeşerdi, biri kururken.
Adını andıkça sesim titrerken,
Sarı saçlara yastık diken benem
Kabrimde bir isim mühür gibidir,
Dillerde dolanır, sırlar gibidir.
Sevdamız ömürlük aşklar gibidir,
Yazgıya hep rıza gösteren benem.
Bir gün olur çile rahmete döner,
Karanlık geceden aydınlık iner.
Kul Halilî dünyayı ipe serer,
Hakk’a dayanıp da dirilen benem.
Halil Kumcu
📍Şair Notu: Ey bu dizelerde durup soluklanan can, “benem” dediysem kendimi öne sürmedim; herkesin içinden geçen sesi dillendirdim. Çünkü bu yolda yürüyen çok, “benim” diyen azdır. Bu şiir bir şikâyet değildir, bir hâl anlatımıdır. Duman çöker başa bazen, insan yine yoluna bakar. Ben de baktım. Okur, eğer bir dizede kendini gördüysen, bil ki yalnız değilsin. Dağa sorup cevap alamayan nice gönül vardır. Bu sözler saz için söylendi ama yalnız saz duysun diye değil. Kalbi kırık olan anlasın diyedir. Bir lokma, bir hırka yetti bana; gerisi sabır oldu. Ben kaderle kavga etmedim, ona dayanmayı öğrendim. Yandım ama küle razı olmadım; koru içimde sakladım. Eğer bu şiiri okurken içinden sessiz bir “ah” geçtiyse, bil ki bu türkü seninle tamam oldu. Sözüm sana emanet okur, yol uzun, ama Hak yakındır.
6 Ocak 20026 / Salı / Bartın
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.