Şiirden geriye kalan satırlar:
Yalnızlık, gölgene bile küs olduğun andır.
Gönlü olmayana yoldaş olmak, kendi yarana merhem aramaktır.
Şiirden geriye kalan satırlar:
Yalnızlık, gölgene bile küs olduğun andır.
Gönlü olmayana yoldaş olmak, kendi yarana merhem aramaktır.
ARDIN SIRA BAKMADIN NE HALDEYİM
Dört yanım dert ile gamla çevrili,
Boynum bükülmüş, garip bir haldeyim.
Açtığın onulmaz yara iğneli,
İçinden çıkılmaz, sefil haldeyim.
İnsan bir kere savrulmaya görsün,
Yalnızlık sarar dört bir yandan ömrün.
Ateşin başında bile üşürsün,
Kimseler bilmez, batık bir haldeyim.
Acılarım seneler kadar derin,
Akmaz hasretten kapanmaz izlerin.
Beni koskoca boşluğa çevirdin,
Parçalanmış, perişan bir haldeyim.
Yüreğin çöktü, içine gömüldüm,
Kalbimde yas, boğazımda bir düğüm.
O an ölümden gayrı ne düşündüm?
Hem öksüz, hem de yetim bir haldeyim.
Kendi ardımdan uzun yolculukta,
Dünyanın en ağır yükü sırtımda…
Gönlü olmayana yol olmak suçsa,
Virane, terk edilmiş bir haldeyim.
Tutamadığın el yakar, acıtır,
Bir çocuk hıçkırığında ağıttır.
Yalınayak yağmurda ıslanmaktır,
Vurgun yemiş, çaresiz bir haldeyim.
Her şey fâni, hayat iniş çıkışlı,
Sen hiç kapkara bir kan ağladın mı?
Oldu mu hiç gözlerin kan çanağı?
Ardım sıra bakmadın ne haldeyim.
Halilî’yim, yandım aşkın külünde,
Bir hicran resmin var gönül telimde.
Canımı taşıyan yârin dilinde,
Dönülmez seferde yorgun haldeyim.
Halil Kumcu
📍Şair Notu: “Ardım Sıra Bakmadın Ne Haldeyim”, bir iç döküşün, terk edilmişliğin ve sevda enkazının dizelere dökülmüş halidir. Her mısrada, bir yürek yangınının küllerini savurdum. Bu şiir, ne sadece bir ayrılığı ne de yalnızca bir sevgiyi anlatır; aynı zamanda sevda uğruna harcanan bir ömrün, dönüp bakılmayan bir yolda nasıl eridiğini fısıldar. Sevenin unutulmuş, terk edenin suskun kaldığı yerde konuşan tek şey acının kendisidir. Bu şiiri, geçmişin izinde yürüyenlerin, ardında gölgesi kalmayanların ve yüreğiyle susanların anlayacağı bir dille yazdım. Çünkü bazen bir veda, sadece elvedayla bitmez; bakılmayan bir bakışta ömür boyu süren bir sessizlik başlar.”
1 Mart 2023 / Çarşamba / Bartın
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.