Şiirden geriye kalan satırlar:
Sarmaşıklı bir ev düşledik; şimdi duvarlarına yalnızlık tırmanıyor.
Sensizlik ellerimi değil, geleceğimi üşüttü.
Aynada gözlerin duruyor hâlâ; ben yüzümü değiştiremedim.
Günler ay, aylar yıl oldu; sensizlik takvim tutmaz.
EY SEVGİLİ - Xl
Ey sevgili,
Bir düşümüz vardı seninle:
Sarmaşıklı bir ev,
Hem de bahçeli.
Bir ressamın tuvaline çizdiği,
Bütün çiçekler güzeldi,
Senin gibi.
Göğsüme bıçak gibi oturan sızın,
İçimde anlatamadığım ne çok şey biriktirdi.
Korktuğum ne varsa başıma geldi.
Birçok insan için,
Aşk direnmek değil midir?
Olmuyor işte, olmuyor.
Sensizlik ellerimi üşütüyor.
Kimselere diyemediğim,
Suya mektup yazmak gibisin.
Her sözü büyü olan,
Dokunduğunu kutsallaştıran,
İçimde eksilmeyen hüznüm.
Hâlâ aynada gözlerin durur,
Unutamadığım gülüşlerinle.
Bir gece ne çok konuşmuştuk seninle,
Unutulduğum o sarmaşıklı bahçeli evde.
Masumdum aslında,
Sevmekten başka da bir amacım yoktu.
Yazık oldu, ey sevgili, yazık.
Düşümüz rüya oldu,
Sarmaşıklı bahçeli ev hayal.
Seni sorduklarında susuyorum,
İçime gömdüm diyorum,
İçimdeki seni incitirler diye korkuyorum.
Kimse yâr olamaz bana artık,
Senden sonra.
Günler, ay, aylar, yıl oldu.
Halil Kumcu
8 Eylül 2019 / Pazar / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.