Şiirden geriye kalan satırlar:
Hasret hasrete bağlanınca, zaman bile yetim kalır.
Aynı hikâyede değilsek, aynı kalpte nasıl kalalım?
Göz bebeklerinden vurulmak, kurşunsuz bir cinayettir.
Bazı vedalar mezara değil; insanın içine kazılır.
Aşk bazen bir kabirdir; içine iki kişi girer, biri sağ çıkar.
İKİ KALP BİR KABRİN İÇİNDE
Zehrini akıttığın o günden beri,
Yüreğim üşür, ellerim titrer.
Gece mi sanırsın hüzün saatlerini?
Gündüzüme de kara bulutlar göçer.
Sarılmayı bilir misin? Sahiplenmeyi?
Yer yerinden oynasa da yine sevmeyi?
Ateşin gönlüme düştüğünden beri,
Bilmezsin, kavurur, yakar benliğimi.
Harap oldum, bağrım delik deşik,
Bu kaçıncı kalbimi vuruşun?
Başka başka hikâyelerin içinde,
Her seferinde göğsümden savuruşun...
Ötesi yok! Ölene dek taşıyacağım.
Solumda, soluğumda, sonumdasın.
Bütün harfler sensiz şimdi,
Hasretini hasretime bağladığımsın.
Bir şehrin ortasında, bir ses, bir nefes...
Göz bebeklerinden vurgun yedi.
İki kalp, bir kabrin içinde, bir kefende,
Bir varmış, bir yokmuş gibi eridi, tükendi.
Halil Kumcu
7 Nisan 2013 / Saat: 00:42 / Pazar / Bartın
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.