Şiirden geriye kalan satırlar:

 

En büyük sürgün, insanın kendi yüreğine düşmesidir.

Bir aşk bittiğinde, insanın gidecek yeri de biter.

Kararsızlık, kalbin ikiye bölünmüş halidir.

Sürgün, haritada değil; insanın sol yanındadır.

Aşk, insana yol vermez; yolunu alır.