Şiirden geriye kalan satırlar:
Aşk, reçetesi olmayan tek şifadır.
Aşk bir kere yazıldı mı kalbe, silgisi yoktur.
Kalp kanla atar derler; ben bir gülüşle durduğunu da gördüm.
Aşk, bedenin değil; ruhun ateşidir.
Şiirden geriye kalan satırlar:
Aşk, reçetesi olmayan tek şifadır.
Aşk bir kere yazıldı mı kalbe, silgisi yoktur.
Kalp kanla atar derler; ben bir gülüşle durduğunu da gördüm.
Aşk, bedenin değil; ruhun ateşidir.
AŞKIN İLACI
Bir gülüşün var,
Cennetle eşdeğer.
Bakışın değdiğinde yüreğime,
Ateşi uyandırır, közümü savurur yeller.
Kalp neyle çarpar dersin;
Kanla mı, aşkla mı?
Şifacı “damar” der geçer,
Söyle, hak mısın bana, yasak mı?
Sen sokağın ucunda belirdiğinde,
Saatler durur, nabız şaşar.
Ten unutur yaşadığını,
Dudakta dil bağı çözülür, içim taşar.
Bir dokunuşunla,
Ruh dirilir, ayağa doğrulur.
Ne tansiyon ölçülür o an,
Ne gözyaşının hesabı tutulur.
Yârin bir “merhaba”sı,
Bin reçeteden güçlü.
Beton yüzlü şu dünyada,
Bir başka; iç çekişi, öpüşü, gülüşü.
Bir gece uykusuzluğunda,
Adını sayıklar dudaklarım.
Ne morfin dindirir acımı,
Ne soluksuz kalışım.
Yastık bilir, karanlık bilir,
Göğsümde büyüyen sızıyı.
Bir sen bilmezsin,
Ayrılığın nasıl yaktığını.
Doktor çaresiz başını eğer,
Tıp o an susar.
Bir tek sözünle kışıma bahar gelir,
Çiçeklerime kelebekler konar kalkar.
Ne serum çare olur,
Ne iğne tutar yerini.
Aşk bir kere değdi mi,
Ömür boyu taşır izini.
Allah’tan başka,
Kim yazabilir ki reçeteyi?
Aşkın ilacı sensin;
Kalbimin tek ve ebedî hekimi.
Halil Kumcu
📍Şair Notu: Bu şiiri okurken bir doktor odasında oturur gibi hissederseniz, şaşırmayın. Çünkü ben de yazarken hep bir kapının önünde bekledim: Bir yanında tıp vardı, öbür yanında aşk. Bana kalırsa kalp yalnızca kan pompalamaz. Bazı kalpler bir ismi taşır, bazıları bir suskunluğu. Ve ne kadar ölçerseniz ölçün, bazı sancıların tansiyonu çıkmaz, nabzı tutulmaz. Bu dizelerde geçen “hekim”, bir meslek değildir aslında. Bir bakışın, bir sesin, bir “merhaba”nın insanı hayatta tutabildiğine inanmışlığın adıdır. Okur, eğer bir yerde “ben de böyle hissetmiştim” dediysen, bil ki bu şiir senden gizli yazılmadı. Belki senin sustuğun yerde konuştu, belki de senin söyleyemediklerini omuzladı. Ben şifa aramadım bu şiirde. Çünkü bazı yaralar iyileşmez, sadece sevilir. Ve inan bana, Allah’tan sonra yazılan her reçete eksiktir. Aşk değdi mi bir kalbe, geri kalan her şey susar.
13 Ocak 20026 / Salı / Bartın
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.