Şiirden geriye kalan satırlar:
Yokluğun, en kalabalık caddede bile omzuma çöken ıssızlıktır.
Adını her andığımda içimde bir tren kalkıyor, varacağı yer hep hüzün.
Sensizlik, duvara çarpıp geri dönen bir çığlık gibi çoğalıyor içimde.
Gözlerin yoksa gökyüzü mavi değil, sadece uzak.
Aşk dediğin biraz yangın, biraz sürgün, biraz da inadına bekleyiştir.