Şiirden geriye kalan satırlar:
Aşk bazen yâr, bazen Rabb’dir; ikisi de aynı yerden sınar.
Hasret büyüdükçe istek küçülür; bir bakış yeterli olur.
Gönül, kapısını çalana değil; bekletene açar.
Sevda, alın yazısına düşen sessiz bir imzadır.
Şiirden geriye kalan satırlar:
Aşk bazen yâr, bazen Rabb’dir; ikisi de aynı yerden sınar.
Hasret büyüdükçe istek küçülür; bir bakış yeterli olur.
Gönül, kapısını çalana değil; bekletene açar.
Sevda, alın yazısına düşen sessiz bir imzadır.
Bir tek sende güldü ömrüm, yâr;
Aşkından bir zerre ver yeter.
Sen varsan dünyada hayat var.
Aşkından bir zerre ver yeter.
Karanlık bastı gönül gece,
Bir umut ararım her gece.
Sensiz bu can bana hep gece,
Aşkından bir zerre ver yeter.
Kader yazmış seni alnıma,
Ateş düşmüş yanık bağrıma.
Sar beni, günahı boynuma;
Aşkından bir zerre ver yeter.
Tek yol sensin, tek menzil sensin,
Çaresizliğe çare sensin.
Kalbe hem dert hem derman sensin,
Aşkından bir zerre ver yeter.
Bir hicran yangını sarmış ten,
Küllerin savrulur eşikten.
Sensizlik zindandır, ey Ayşen;
Aşkından bir zerre ver yeter.
Yüküm ağır, dizim titrerken,
Bir el uzat, yere düşerken.
Gözümde yaş sele dönerken,
Aşkından bir zerre ver yeter.
Sevgi bağları ne yücedir,
Başımda bir bulut can verir.
Nazar eyle, hâlim nicedir,
Aşkından bir zerre ver yeter.
Yolun sonu sensin, Ya Rabbi;
Kulun Halilî, sana tâbi.
Kurtar nefsinden bu garibi,
Aşkından bir zerre ver yeter.
Halil Kumcu
📍Şair Notu: Bu dizeleri okurken beni değil, kendini dinle. Çünkü bu türkü bir kişinin değil, sevdaya düşüp de dili tutulmuş herkesin sözüdür. “Bir zerre” derken büyük bir şey istemedim; bir bakış, bir nefes, bir hatırlanma kadar bir pay istedim. Bu şiirde sevilen bazen bir yâr olur, bazen adı anılmayan bir hasret, bazen de insanın sığındığı son kapı… O yüzden kimi dizede yâr diye seslendim, kimi dizede “Ya Rabbi” dedim. Çünkü halkın dilinde sevda ile dua aynı yerden çıkar. Bu türkü yazılırken ne ölçü tartıldı ne kelime süslendi. Gönül nereye yürüdüyse kalem oraya vardı. Her “Aşkından bir zerre ver yeter” deyişim, okurdan bir cevap bekler gibi söylendi. Belki sen okurken, içinden aynı dizeyi fısıldarsın diye… Eğer bu şiir bir gün bir sazın teline değerse, bil ki ben o gün orada olmayabilirim; ama bu sözler, söyleyenin de dinleyenin de yükünü biraz olsun hafifletsin diye yazıldı. Okurken dur, bir nefes al. Sonra içinden geldiği gibi cevap ver bu türküye. Çünkü bazı şiirler okunmaz, karşılık bekler.
27 Ocak 20026 / Salı / Bartın
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Önceki Şiir | Sonraki Şiir