Şiirden geriye kalan satırlar:
En çok inandığın kalpten, en derin yarayı alırsın.
Kalp susar; ama gözyaşı bütün gerçeği söyler.
En derin yalnızlık, hâlâ sevdiğin birine 'hoşça kal' diyememektir.
Şiirden geriye kalan satırlar:
En çok inandığın kalpten, en derin yarayı alırsın.
Kalp susar; ama gözyaşı bütün gerçeği söyler.
En derin yalnızlık, hâlâ sevdiğin birine 'hoşça kal' diyememektir.
SEVMEK
Sanki dokunulmazmış gibi gözyaşı,
O masumiyet nasıl da damla damla dökülür…
Boğazında düğümlenir anlatamadıkların,
Yüreğin, siyah-beyaz bir fotoğrafa gömülür.
Canın öyle yanar ki düşmeye gör…
Yazdığı mektubun mürekkebinde boğulursun.
Kalkıp yola devam etmek istersin,
Ayak gider, gönül kalır… kahrolursun.
Her şey ne kadar da boş, ne kadar da yalan…
Bakmışsın ki zaman geçmiş; ömür bitmiş.
Bu kaçıncı kalp ağrısı, kaçıncı kıyametim?
Sen yaktın, ben de yandım… marifetine bezenmiş.
Sen, ruhuma en ağır gelen günah…
İçin sen olur, dışın da ben; o yaralar sen kokar.
Ahını bir ömür yakanda taşır insan,
Çürümek böyledir: önce gözlerinden başlar.
Sevmek diyorum… sevmek zor iş, dile kolay,
Ölüme bir adım uzak gibi nefessiz bırakır.
Hangi dilde, hangi alfabede yazılırsa yazılsın,
Yürekten tene, ateşe, dile… gözyaşıyla kazınır.
Bir gün, seni affetsem de kendimi affedemem.
Çünkü en çok ben inandım, en çok ben yandım sana.
Sana dair her şey içimde bir yangın yeri şimdi…
Ne söylesem eksik, ne yaşasam tamam değil asla.
Geriye bir avuç sessizlik kalır en sonunda,
Ne bir sitem işe yarar, ne bir gözyaşı anlatır…
Sevmek... öyle derin bir yara açar ki içte;
Kapanmaz... sadece alışılır, ama hep kanatır.
Halil Kumcu
📍Şair Notu: Bu şiir, sevmenin sadece bir hissiyat değil; bir sınav, bir bedel olduğunu anladığım bir dönemin iç sesidir. Yaraların zamanla kabuk bağladığı, ama her seferinde yeniden kanadığı o suskunluk anlarında yazıldı. Bazen affetmek mümkündür, ama unutmak asla… Çünkü sevda, iz bırakır; izi silinse de acısı kalır. Ve bazı yangınlar insanı yakmakla kalmaz, külünü bile ağlatır. Bu şiir, o küllerden kalan sessiz bir ağıttır.
22 Aralık 2022 / Perşembe / Bartın
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.