Şiirden geriye kalan satırlar:
Yağmur bedene değil, hatıralara vurunca üşür insan.
Bir damla yaş, koskoca bir ömrün özeti olabilir.
Son kez ağladım dersin… ama kalp sonu bilmez.
Şiirden geriye kalan satırlar:
Yağmur bedene değil, hatıralara vurunca üşür insan.
Bir damla yaş, koskoca bir ömrün özeti olabilir.
Son kez ağladım dersin… ama kalp sonu bilmez.
SON KEZ
Havada naif bir toprak kokusu,
Yağmur dövüyor bedenimi.
Avuçlarımda demli bir çay,
Bir hüzün dağlıyor yüreğimi.
Sonbahar, yağmur ve pazar,
Kışın ayak sesleri...
Daldı yine zavallı yüreğim,
Düşen yapraklar gibi serseri.
Üşüyorum bir kahve köşesinde,
Dalmışım derinlere, öylesine.
Seyrediyorum geleni gideni,
Gözümden bir damla yaş düştü yine.
Sen vardın içinde,
Lanet olsun, tutamadım.
Bir sonbahar günü,
Son kez senin için ağladım.
Halil Kumcu
21 Ekim 2018 / Pazar / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.