Şiirden geriye kalan satırlar:
Yüreğin sustuğunda, en derin acılar dillenir.
Sevda, kanat çırpan bir kuş kadar özgürdür; tutamazsın.
Göçebe yürek, hiçbir şehre kök salamaz.
Gözyaşı, ansızın yüreği parçalayacak kadar keskindir.
Şiirden geriye kalan satırlar:
Yüreğin sustuğunda, en derin acılar dillenir.
Sevda, kanat çırpan bir kuş kadar özgürdür; tutamazsın.
Göçebe yürek, hiçbir şehre kök salamaz.
Gözyaşı, ansızın yüreği parçalayacak kadar keskindir.
ARDIN TUFAN SENİN
Göçebe kuşlar gibi vurgunum,
Sevdan bir kuşun kanatlarında.
Hiçbir şehre sığmadı susuşlarım,
Kapana düşen dilim avuçlarında.
Hani nerede gidip gelen umutlarım?
Uçurumlarda kök saldı içime adın.
Toplanmış, göçüyor yüreğim bak,
Bir gözyaşı parçalar, vurur ansızın.
Diyardan diyara göç, kader kısmet,
Korkuluk kadar yalnız, yapayalnızım.
Ulaşılmaz kıyılarda insafsız ellerin vah,
Yasını tuttuğum beyhude çırpınışlarım.
Savrulurken Zümrüd-ü Anka’nın külleri,
Gönül dağında hüzünlü bir şarkı yanar.
Tenden tenedir bu vuslat, nefesim kesilir,
Göğsümde, solumda, ta şuramda bir bıçak var.
Ciğerim nefessiz kalır, yıkılır başkent,
Özlemin içimdeki orman kadar derin.
Her kuşun bir dalı var, kanadına küstüğüm,
Gittin, bir çığlık koptu, ardın tufan senin.
Halil Kumcu
15 Aralık 2020 / Salı / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.