Şiirden geriye kalan satırlar:
Kalp, sisli ve tuzlu ateşte en çok yanar.
Ömür, yollarda sürüklenen siyah-beyaz bir resimdir.
Düşülen kuyu, acının ve yalnızlığın simgesidir.
Ömür, üst üste binen gölgelerden ibarettir.
Aldanmak, zamanın en kurnaz öğretmenidir.
DİPSİZ KUYU
Özlem, çocuksu bir hüzün;
Gönül, hiçlik içinde o sırada.
Son kapı, son kez kapanınca,
Bu bir vazgeçiştir aynı zamanda.
Olduğun yer darmadağındır,
Kalp, sisli tuz buz olur ateşte.
Bir kuru gül süpürür geçmişi,
Saatler göze dokunur üst üste.
Ömür, yollarda gide gele,
Siyah beyaz resimler vurur bağrı.
İçin üşür, yapraksız kalırsın,
Bülbül güle döker tüm ahları.
Düştüğün dipsiz kuyu, sarı güzü,
Çığlık çığlığa, bıçak gibi keser.
Aldanırsın, öylece kalakalırsın,
Issızlaşırsın, sonrası art arda hançer.
Halil Kumcu
5 Kasım 2020 / Perşembe / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.