Şiirden geriye kalan satırlar:

 

·         Dilin mızrağı, gönlü en sessiz biçimde deler.

·         Acı, suskun bir öğretmendir; dil yarası onun el kitabı.

·         Gözyaşı, dilin ulaşamadığı acının tercümanıdır.

·         Giden her sevda, geride bir mızrak gibi saplanır yüreğe.

·         Her acı söz, bir şehir kadar sessiz ve bir deniz kadar derindir.