Şiirden geriye kalan satırlar:
Özlem, ateşle buzun aynı kalpte yanmasıdır.
Ayrılık yaprağın dalından kopuşu değil, rüzgâra teslim oluşudur.
Özlemek, kalbin kendi kendini kanatmasıdır.
Ayrılığın tuzu biberi özlemdir; yarayı hem yakar hem diri tutar.
Şiirden geriye kalan satırlar:
Özlem, ateşle buzun aynı kalpte yanmasıdır.
Ayrılık yaprağın dalından kopuşu değil, rüzgâra teslim oluşudur.
Özlemek, kalbin kendi kendini kanatmasıdır.
Ayrılığın tuzu biberi özlemdir; yarayı hem yakar hem diri tutar.
AYRILIĞIN TUZU BİBERİ ÖZLEM
Kor ateşler içinde,
Gönlüme özlem düştü.
Görmesem de tükenmezsin,
Sensizlik ciğerlerime çöktü.
Hasretinde prangalar,
Gecenin renginde resmin...
Üşütür karanlık, ayaz geceler,
Uzak topraklarda hayalin.
Bir gariptir özlem,
Buz dağını eritir.
Gürül gürül akar dünya,
Zemheri hiç bitmez, içimdedir.
Yaprak, dalından;
Damla, buluttan ayrıldı.
Ayrılığın tuzu biberi, özlem...
Dudaktan çıkarken, kanadı.
Halil Kumcu
25 Temmuz 2019 / Perşembe / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.