Şiirden geriye kalan satırlar:
Ayrılık, sevdanın ödenmeyen son taksitidir.
Hicret, insanın sevdiği şehirden değil, sevdiği kalpten göçmesidir.
Yalnızlık, ayakları çıplak bir çocuğun soğuğa direnişidir.
Hasret konuşmayı öğretir; ama kimse anlamaz dilini.
DÖRT BİR YANIM HASRET İKLİMİ
Yüreğim soğudu yokluğundan,
Kara kış üşütür içimi.
Sensizliğin ayazı vurur,
Dört bir yanım hasret iklimi.
Üzerini sıkı sıkıya ört, emi...
Zaten aklım ellerinle gitti.
Mesafeler eskidi Eski Şehir’de,
Koca bir yalnızlık benimkisi.
Bir yaşanmışlık,
Bir bedel...
Bir sevdada bir hasret varsa eğer,
Ayrılıklar yakar muhtemel.
Bilmezler bunu yaşamayanlar,
Nasıl korku verir insana,
Nasıl konuşur insan,
Nasıl konuşur aynalara?
Ayakları çıplak,
Kalabalıklar içerisinde yalnızken,
Kör düğümle bağlayan hasreti,
Hicrete bedel kılmış yazarken.
Halil Kumcu
1 Aralık 2019 / Pazar / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.