Şiirden geriye kalan satırlar:
Yaraların derinliği, insanın kalbinin büyüklüğünü gösterir.
Unutmak istedikçe büyür acı; çünkü acı, inatçı bir misafirdir.
Gönül bir kere üşüdü mü, bahar gelse de ısınmaz.
Her nefes bir körük gibi… geçmişi durmadan harlar.
KURŞUN
Dışarıda lapa lapa kar var,
Anılar beyaz içinde.
Ne güzel karda üşümek,
Hissetmek iliklerimde.
Her tane ruhumda kelepçe,
Bedenim yorgun, hayat ağır.
Bölük pörçük hafızam,
Yüreğime akar, dağılır.
Akar gözlerime acının dili,
Yıkar geçer can kırıklarını.
Ne yaparsan yap gönül,
Beyaz yapamazsın yalanı.
Şimdi içimde yangınlar,
Alev alev odun ateşinde.
Buzdan parmaklarım kırık,
Garip düşüncelerim su içinde.
Soğuk demiri tuz buz eder,
Körük her nefes verişinde.
Üfledikçe havayı derinden,
Kurşun eder ateşi yüreğimde.
Halil Kumcu
8 Şubat 2019 / Cuma / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.